
Katia Desmet
Professioneel parcours
- Afgestudeerd in 1985
- Interne/oncologie
- Orthopedie
- Geriatrie
- Kleine heelkunde/spoed
- Consultatie urologie/orthopedie/alg chirurgie
- Thuisverpleging opgestart in 1994 te Knesselare
Wie ben ik?
"Mijn naam is Katia - ben 37 jaar getrouwd, heb een zoon en dochter en ik ben ondertussen “Nana” van reeds 4 kleinkinderen. 'Zorgen voor' zit mij in het bloed. Reeds op heel jonge leeftijd heb ik geleerd 'zorg te dragen voor'. Dat heeft me gevormd tot wie ik nu ben.
Hoewel ik supergraag in het ziekenhuis heb gewerkt – wat later een pluspunt bleek wat betreft de steeds meer opkomende technische zorgen binnen de thuiszorg – miste ik toch de diepere connectie met de mensen die ik verzorgde. Daar leek me de thuiszorg ideaal voor en dat is ook gebleken.
Een lichtpuntje. Een steun en toeverlaat zijn voor mensen in moeilijke tijden. Daar probeer ik altijd naar te streven. Ervoor zorgen dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven met een goede en liefdevolle begeleiding… dat is mijn prioriteit. Na jaren alleen te hebben gewerkt ben ik nu omringd door een heel sterk team dat stuk voor stuk nauw samenwerkt met hart en ziel. Iets waar we trots op zijn."
Sandra
"Ik ben Sandra Desmet, moeder van 2 dochters en 'moema' van 2 kleinzonen. Ik vond mijn roeping in de thuiszorg pas op 28-jarige leeftijd. Het maakt me niet minder dankbaar elke keer ik een warme 'goedemorgen' of 'goedenavond' hoor wanneer ik ben de mensen thuis kom. Voor mij is de dankbaarheid van onze patiënten goud waard."


Saartje
"Ik ben Saartje en ik heb 1 zoontje. Ik ben in de thuisverpleging gestapt omdat zorg dragen voor anderen mij voldoening geeft. Het mooiste vind ik dat je een vertrouwensband kunt opbouwen met je patiënten en iets kunt betekenen in iemands leven."
Elien
"Mijn naam is Elien. Ik rondde mijn opleiding af in 2015. Vol overtuiging ging ik meteen aan de slag als thuisverpleegkundige. Bij mij komt de patiënt altijd en overal op de eerste plaats. Ik wil voor jou een luisterend oor zijn en aandacht besteden aan jouw bekommernissen. Mijn grootste aandachtspunt is dat iedereen zich goed kan voelen. Ik smijt mij met ganser harte op jouw noden."


Bonnie
"Ik ben Bonnie, mama van twee jongens. Ondertussen werk ik bijna 15 jaar als thuisverpleegkundige en nog elke dag ga ik met veel plezier de baan op. Wat bij mij de doorslag gaf om te kiezen voor thuiszorg is de dankbaarheid van onze patiënten, de afwisseling die onze job biedt en de vrijheid die je kan ervaren. Ik heb nog geen minuut spijt gehad van mijn keuze."
Seena
"Ik ben Seena en ik ben mama van een zoontje, Lowie. Al van jongs af aan voelde ik een roeping om in de zorg te werken. Na enkele jaren gewerkt te hebben in een woonzorgcentrum ben ik dan toch mijn hart verloren in de thuisverpleging. Mensen ondersteunen en verzorgen doe ik dan ook vanuit heel mijn hart. De dankbaarheid die ik elke dag weer krijg van de patiënten, daar geniet ik van. Ik wil een steun zijn en kwaliteitsvolle zorg bieden in jouw vertrouwde omgeving."


Anaïs
"Ik ben Anaïs, 36 jaar en woon samen met mijn man Kristof en ons zoontje Arthus in Nevele. Al van jongs af aan zat het zorgen voor anderen me in de genen en was de keuze voor een job in de zorgsector snel gemaakt. De kriebels voor de thuisverpleging waren bij mij zo groot dat ik na reeds 1 jaar werken in het ziekenhuis ervoor koos om de stap naar de thuisverpleging te zetten. Elke dag verzorg ik de mensen zoals ik zelf zou verzorgd willen worden en dit in hun vertrouwde omgeving. Een lach, een traan, een blij gezicht: verpleging houdt zoveel meer in dan enkel maar zorg voor de ander. Voor mij betekent het anderen gelukkig maken, wat ook mij gelukkig maakt."
Mandy
"Ik ben Mandy, gehuwd en moeder van één dochter. Ik woon in Knesselare en studeerde in 1994 af als verpleegkundige, waarna ik mijn passie vond ik een woonzorgcentrum. In 2005 maakte ik de switch naar de thuisverpleging, een stiel die ik met hart en ziel beoefen. Wat mij vooral aanspreekt in de thuiszorg is de dagelijkse groet, de glimlach, de fonkelende oogjes van de vele patiënten. De dankbaarheid geeft mij zoveel voldoening! Maar natuurlijk is er ook een andere kant van de job, die gepaard gaat met veel verdriet. Het belangrijkste voor mij is om alle patiënten zo goed mogelijk te kunnen helpen en de zorgen te bieden die ze individueel nodig achten. En dit vooral met een warm hart."


Jolien
"Ik ben Jolien en ben in 2014 mama geworden van Wout. Ik ben afkomstig uit Maria-Aalter en woon sinds kort in Sint-Joris. In juni 2012 studeerde ik af als verpleegkundige en verloor ik door 1 van mijn laatste stages mijn hart binnen de thuisverpleging. Na het afstuderen mocht ik direct beginnen werken op mijn stageplaats en heb ik 6 jaar lang met veel liefde patiënten in de ruime regio van Gent-West verzorgd binnen een organisatie in loonverband. In 2018 kreeg ik de kans om als zelfstandige de overstap te maken en dichter bij huis te werken. Ik werd met open armen ontvangen door team Katia en ben hier nog steeds heel dankbaar voor. Mijn job is mijn hobby, mijn passie! Thuisverpleging spreekt me het meeste aan omdat je de mensen vanuit hun vertrouwde omgeving de beste zorg kan bieden. Die vertrouwde omgeving is in mijn ogen net van heel groot belang."